گپ

X

گپ

گپ

	Test
Test ادامه مطلب
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر 1388ساعت 20:5 توسط مهدی \|


دارم تلاش میکنم یه صفحه و خطی اختیار کنم که دیدنی و خوندی باشه
+ نوشته شده در چهارشنبه یازدهم آذر 1388ساعت 19:55 توسط مهدی \|

	اشک
مازاد کریستالهای درون، حاصل لحظه ای وصل ناب به اصل، حاصل یک لحظه احساس ناب، مهم نیست که ناشی از غم یا شادی باشد مهم ناب بودن آن لحظه و آن احساس است، اشک، مازاد کریستالهای درون ازین پس هر کجا و روبروی هر کسی خرجش نخواهم کرد ...
+ نوشته شده در یکشنبه هشتم دی 1387ساعت 0:12 توسط مهدی \|


دز پاسخ به محبت ارزشمند دوستان: باید چیزی در خور گفتن و شنیدن باشه که آدم بنویسه، امیدوارم بزودی توفیقی دست بده. در هر حال از لطف شما بسیار سپاسگزارم. مهدی
+ نوشته شده در دوشنبه دوم دی 1387ساعت 22:46 توسط مهدی \|

	از اینهمه گلایه چی گیره این نسل جوون اومده؟
هر وقت فرصتی باشه به نوشته های گوناگون سر میزنم، فارغ از جنسیت و سن و سال نویسنده و در واقع بصورت رندم!!! متاسفانه بجز اندکی غالبا" پر از غم، گلایه و نا امیدی هستند؟!؟ شکی نیست که زندگی سخت شده و در بر خی شرایط و بعضی جاها بسیار سخت، سرد و تاریک. اما میخوام بپرسم اگه یه جایی سرد باشه باید گرمش کرد یا کمک کرد که سرما به استخوان برسه؟ اگه یه موج سنگین بیاد باید دنبال یه الوار گشت و امید به نجات رو زنده نگه داشت یا بی معطلی تسلیم شد و در نا امیدی حتی اگه الواری بود در غفلت دور شه و ...؟ اگه جریانی خواست منو نابود کنه باید کمکش کرد یا ...؟ میدونم سخته، میدونم دلهای زیادی شکسته، میدونم یه تاریکیه نا محسوس سایۀ سنگینی رو خیلی چیزا انداخته و ... اما سهم من چیه؟ فرو رفتنه تدریجی در این فضای مه آلوده و غرق شدن در غم و اندوه و نا امیدی و از دست دادن هر آنچه دارم که وا لاترین و ارزشمند ترینشون امیده یا تلاش برای بهبود زندگیم؟ دایرۀ کوچیک زندگیه من در آخر در کنتر ل منه، هر چند که عوامل بسیاری اونو مورده هجوم قرار میدن اما در آخر این ماییم که شکل و رنگ و بوی اونو تعیین میکنیم. جدا" نمی شه امیدوارانه تر فکر کرد و نوشت؟!؟ نمی شه اگه کسی یه موقعی ما رو آزار داده یا در بی وفایی رها کرده کم کم فراموشش کرد و به چیزه تازه ای فکر کرد؟!؟ یا بهتره تا آخر عمر در ملامت او و در وصف زجری که به ما رو داشته بگرییم، بنویسیم و بمانیم؟!؟ از اینهمه گلایه چی گیره این نسل جوون اومده؟!؟ چرا وقتی غمگین مینویسیم مخاطب بیشتری داریم؟ امید نعمتی بی پایانه که بی دریغ در اختیار همه قرار گرفته و یه نگاه توی تاریخ هر کدوم از ما بی شک خاطره ای ارزشمند از امیدواری رو به یاد میا ره!!! کاش جوونای نازنیینه کشورمون رو اینقدر پژمرده نیبینیم. مهدی
+ نوشته شده در جمعه هفدهم آبان 1387ساعت 14:4 توسط مهدی \|


من از هزارۀ یک شب به صبح بوسه زدم تو در طراوت شبنم، به شاخ گُل بودی مهدی
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم آبان 1387ساعت 19:3 توسط مهدی \|

	تناقض
پاک باش همچو آب آلوده همچو گل، والا چو آسمان افتاده چون زمین، آرام چون نسیم بُرِّنده همچو رعد، خندان چون سحر محزون چون غروب، خاموش همچو سنگ گویا همچو طور ... وینگونه گر شدی، گیتی بکام توست ... مهدی
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم آبان 1387ساعت 13:6 توسط مهدی \|